
Na de eerste euforische momenten, volgde voor onze Tamar (en voor ons) een spannende week. Op de eerste dag werd ze alsnog aan een soort beademing gelegd, omdat ze bleef kreunen, wat past bij een bacteriële infectie. Maar op de 3e dag mocht ze gelukkig terug naar zaal, haar kleertjes weer aan, lekker in een glazen bedje. Een mijlpaaltje. Helaas begon ze toen geel te zien en werd ze suf, waardoor ze niet meer voldoende wilde drinken.
We hebben er een dag tegenop gehikt, maar donderdagavond kreeg ze toch een sonde. Om na de borstvoeding of fles te kunnen bijvoeden via dit slangetje. Ook hier gaat gewoon moedermelk doorheen -als ik daar genoeg van heb- mama kolft zich suf, zo'n 7x per dag. Maar we zagen direct de voordelen van de sonde; Tamar kreeg alle voeding zonder "gepush" weer binnen, meer tijd om borstvoeding te proberen en ze begon te groeien! Met 10-20-50 gram per dag een hele prestatie voor ons kleine meisje!
Na 3 slaapdagen (slapen = groeien) zien we sinds gisteren ècht verbetering bij onze sterke dochter: ze is wakkerder, meldt zich voor de voeding en drinkt haar flesjes leeg! Madammetje heeft dan ook besloten dat 't genoeg was met die sonde, en heeft 'm er eigenhandig uitgetrokken... Dit gebeurt bij beweeglijke babies wel vaker, en nu mag ze vannacht laten zien of ze het zonder kan...
Als Tamar groeit en alles zelf drinkt (borst of fles), dan mag ze naar huis. Wanneer dat is weten we dus nog niet. Woensdag hebben we een gesprek met de kinderarts, en nu maar hopen dat ontslag dan in beeld komt, we houden jullie op de hoogte!