BenjaBaby's

Twee grote blauwe ogen kijken wijs de wereld in. Ook al is die wereld nog maar beperkt tot de slaapkamer van mama en papa.

Jonah, wereldwonder, prachtzoon!

Trotst? Is dat de overtreffende trap van trots?
Trotsissimo? Apetrots? Papa wil het in ieder geval van de daken schreeuwen: mijn twee (!) liefdes hebben een wereldprestatie geleverd!!!

Klik op de foto voor een groter plaatje.

Zaterdagochtend om 2.15 uur, na een flitsbevalling van 3,5 uur, is geboren...

Jonah Tibbe Teun Benjamin

Zoon van Olga van Aalst en Jan Benjamin.

De feiten: zijn gewicht 4.170 gram, zijn lengte 54 cm. Voor de niet-kenners: een behoorlijke kerel.

Moeder en kind maken het goed, vader is een beetje moe, maar net als moeder, intens gelukkig met onze wonderboy!

Twee verrassingen de afgelopen week. Een minder leuke, die uiteindelijk gelukkig meeviel. En een leuke die met elk pakje leuker werd.

Maandag bleek Olga's bloeddruk flink te hoog. De verloskundige wilde ons woensdag weer zien en sloot een bezoek aan het ziekenhuis niet uit.

Zwangerschapsvergiftiging lag op de loer. En zo voelde Olga zich ook. Maar na een flinke portie rust was haar bloeddruk woensdag gelukkig weer laag genoeg om te kunnen blijven dromen van een thuisbevalling. En om de leuke verrassing in ontvangst te nemen.
We waren nog geen uur thuis toen de bel ging. Tante Patriesz! Met in haar handen een enorme mand met kadootjes. Santa Patricia met de pakjes van de collega's van Triversum... De foto's spreken voor zich.

Dat we verwend worden ivm met ons aanstaande kindje, dat was al duidelijk, het is al 8,5 maand Sinterklaas! Van mijn teamgenoten een prachtig rustigaan-pakket, en mijn vriendinnen telden m'n laatste werkdagen af met kaartjes en kadootjes (ze wilden me geraniums kado doen, waar ik nu achter zou moeten zitten, maar daar is het -gelukkig!- nog geen seizoen voor!) Deze foto mocht ook niet ontbreken: In mijn laatste werkweek werd ik op slinkse wijze naar de kinderafdeling gelokt, zelfs de kinderarts in het complot: Of ik nog even een overleg kon bijwonen over een patientje dat ik het beste zou kennen.. Nou daar hadden ze heel wat overredingskracht voor nodig!! Ik kende het meisje helemaal niet zo, dus dacht ik t al aan mijn collega's over te laten, maar daarmee werd geen genoegen genomen! Toen ik eenmaal in het overleg werd overvallen met deze prachtige luiertaart, viel het kwartje!!

,,Hallo, kind, ik ben je vader.''
...
,,Blijf nog lekker zitten in de buik.''
...
,,Dan ben je helemaal volgroeid.''
...
,,Nu ga ik de buik van mama nog even insmeren.''
...
,,Zal ik nog even een liedje zingen?''
[Schop!]

Leuke anekdote, gister op bezoek:
mijn New Yorkse zwager die maar niet kan geloven dat hier vrouwen thuis en zonder ruggenprik bevallen,
en mijn 84-jarige oma, 6 kinders, allemaal thuis geboren, die uitriep:
"Een ruggenprik?? Wat kinderachtig!! Je moet ervoor werken!!"
24u bevallen is eigenlijk wel een periode waar ik op reken, hoewel mijn oma er bij haar eerste 'maar' 12u over deed, de huisarts helemaal trots, dus ik ga haar genen maar achterna.. ;-)
Tot zover de verhaaltjes uit de oudheid..
(maar wel van een kwieke dame die nog steeds op toneel staat!!)
Liefs van Olga (de trotse kleindochter)

..doen niets!! Nouja, da's de bedoeling..
Wat raar zeg, ik mag bijna 5 maanden niet meer op
m'n werk verschijnen! Wat een verandering.
Plannen genoeg, en (gelukkig) nog weinig poetsdrang,
maar een goed uitslapen was wel nodig.
En het is fijn om me nu meer op ons kindje en
de aanstaande bevalling te gaan richten.
Dus staat de box nu in de kamer, en voorlopig blijven
de katten eruit (die houden niet van balonnen ;-))
En verder is er een to-do-lijstje.. lezen, foto's plakken..